عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر:

۱. دیابت‌
۲. فعالیت‌ جنسی‌ حفاظت‌ نشده‌ به‌ خصوص‌ در دختران‌ جوان‌
۳. نامناسب‌ بودن‌ وضعیت‌ سلامت‌ عمومی‌ فرد
۴. این‌ عوامل‌ به‌ علاوه‌ نرسیدن‌ نور باعث‌ رشد میكرب‌ها می‌شوند.
۵. گرم‌ بودن‌ هوا، عدم‌ تهویه‌ مناسب‌ هوا به‌ علت‌ لباس‌ زیر نامناسب‌، یا هر علت‌ دیگری‌ كه‌ باعث‌ افزایش‌ رطوبت‌ و گرمای‌ ناحیه‌ شود.
 
پیشگیری‌:

استفاده‌ از كاندوم‌، درمان‌ تمام‌ شركای‌ جنسی‌ فرد بیمار. درمان‌ معمولاً با یك‌ آنتی‌بیوتیك‌ خوراكی‌ مثل‌ تتراسیكلین‌ به‌ مدت‌ دو هفته‌ انجام‌ می‌گیرد.
 
عواقب‌ مورد انتظار:

با درمان‌ آنتی‌بیوتیك‌ به‌ مقدار كافی‌، عفونت‌ كاملاً خوب‌ می‌شود.
 
عوارض‌ احتمالی‌:

۱. امكان‌ دارد حاملگی‌ را عارضه‌دار كند.
۲. آلوده‌ كردن‌ شریك‌ جنسی‌
۳. عقیم‌ شدن‌ در زنان‌
۴. عفونت‌ كبد
۵. بروز عفونت‌ ثانویه‌ 
 
درمان‌:

۱. امكان‌ دارد آزمایشات‌ تشخیصی‌ شامل‌ تهیه‌ نمونه‌ برای‌ دیدن‌ زیر میكروسكوپ‌ و كشت‌ باشد.
 
۲. ناحیه‌ تناسلی‌ را تمیز نگاه‌ دارید. برای‌ یك‌ كار از صابون‌ ساده‌ و غیرمعطر استفاده‌ كنید.
 
۳. به‌ جای‌ خوابیدن‌ در وان‌ پر از آب‌، بهتر است‌ دوش‌ بگیرید.
 
۴. لباس‌ زیر باید نخی‌ باشد. از لباس‌ زیرهای‌ نایلونی‌ یا شبیه‌ آن‌ كه‌ اجازه‌ تهویه‌ مناسب‌ هوا را نمی‌دهند استفاده‌ نكنید.
 
۵. با لباس‌ خیس‌، به‌ خصوص‌ لباس‌ شنای‌ خیس‌، به‌ مدت‌ طولانی‌ نچرخید.
 
۶. پس‌ از رفتن‌ به‌ توالت‌، ناحیه‌ را از جلو به‌ عقب‌ بشویید.
 
۷. لاغر كردن‌ در صورت‌ چاقی‌
 
۸. از دوش‌ مهبل‌ استفاده‌ نكنید.
 
۹. اگر دیابت‌ دارید، برنامه‌ درمانی‌ خود را دقیقاً رعایت‌ كنید.
 
۱۰. از پوشیدن‌ شلوار تنگ‌ خودداری‌ كنید.
 
۱۱. پس‌ از كامل‌ كردن‌ دوره‌ درمان‌، برای‌ معاینه‌ مجدد مراجعه‌ نمایید.
 
۱۲. انجام‌ آزمایش‌ برای‌ سایر بیماری‌های‌ آمیزشی‌ توصیه‌ می‌شود.

 
داروها:

آنتی‌بیوتیك‌های‌ خوراكی‌، مثل‌ تتراسیكلین‌، كه‌ به‌ مدت‌ دو هفته‌ مصرف‌ می‌شود.
 
فعالیت‌:

از فعالیت‌ بیش‌ از حد، گرما، و تعریق‌ بیش‌ از حد خودداری‌ كنید. فعالیت‌ جنسی‌ را تا زمان‌ كامل‌ شدن‌ درمان‌ و رفع‌ علایم‌ متوقف‌ كنید. برای‌ بهبود حدود سه‌ هفته‌ صبر كنید.
 
رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.
 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:

اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ عفونت‌ كلامیدیایی‌ را دارید. اگر علی‌رغم‌ درمان‌، علایم‌ بیش‌ از یك‌ هفته‌ باقی‌ بمانند یا بدتر شوند. اگر خونریزی‌ یا تورم‌ غیرمعمول‌ در مجرای‌ تناسلی‌ رخ‌ دهد .