مروری بر طب هومیوپاتی 2
هومیوپاتی توسط دکتر ساموئل هانمان پزشک المانی (۱۸۴۳-۱۷۵۵) کشف و سیستم درمانی مبتنی بر آن به جهانیان ارائه شد. در طی ۲۰۰ سال اخیر هومیوپاتی با اقبال هر چه بیشتر بیماران و توجه پزشکان به این طب روند صعودی خود را طی نموده بخصوص در ۲۰ سال اخیر که مورد توجه شایانی قرار گرفته است .
• روش درمان
در هومیوپاتی اعتقاد بر این است که ساختار بدن(جسمی و روانی) دارای قدرت ترمیم بیماری میباشد و آنچه باعث عدم بهبودی و مزمن شدن بیماری میشوند اشکال در ساز و کار سیستم حیاتی (ایمنی) بدن است که در صورت حل این مسأله براحتی میتوان بر بیماری غلبه نمود . داروهای هومیوپاتی از آنجایی که خود قدرت تحریک نقاط مختلف سیستم حیاتی بدن را دارند قادرند فیزیولوژی بدن را به نحو مطلوبی در جهت رسیدن به سلامت تحریک و تقویت نمایند. یک تفاوت عمده هومیوپاتی با پزشکی کلاسیک (رایج) در این است که در هومیوپاتی سعی در باز گرداندن تعادل به بدن است در صورتیکه در پزشکی رایج درمان عموماً از طریق از بین بردن عامل بیماریزا به دست میآید (که متاسفانه این عوامل بیماریزا را در اکثریت موارد نمیتوانیم از بین ببریم و یا حتی شناسایی کنیم (بجز باکتریها)؛ مثلا اگر عوامل بیماریزا از جنس استرسهای زندگی باشند چه کاری میتوان برای آنها نمود؟ از سوی دیگر حتی قادر به نابودی ویروسها نیز نیستیم.
* یک مثال:
داروی هومیوپاتی تهیه شده از پیاز از داروهای مهم درمان آلرژی فصلی و سرماخوردگی میباشد چرا که پیاز همانطور که میدانید میتواند ایجاد آبریزش بینی و چشم کند (موقع پوست کندن) با این شباهت خصوصیت که بین پیاز و سرماخوردگی وجود دارد میتوان از داروی هومیوپاتی پیاز برای درمان استفاده نمود. مثال دیگر داروی هومیوپاتی قهوه است که در هومیوپاتی برای درمان بیخوابی استفاده میشود! (در نظر بگیرید که قهوه خود ایجاد بی خوابی مینماید) تمامی داروهای هومیوپاتی ابتدا روی افراد داوطلب امتحان شده و تمامی خواص آنها بر روی انسان سالم ثبت شده است و سپس با داشتن اطلاعات مربوط به هر دارو پزشک هومیوپات در مواجهه با هر بیمار دارویی را تجویز میکند که بیشترین پوشش علائم را داشته باشد و شبیه ترین علائم را بتواند ایجاد نماید. البته در هومیوپاتی تنها بر اساس یک علامت نمیتوان دارو داد حتماً باید تمام علائم جسمی و روحی بیمار با خواص دارو پوشش داده شوند. در عمل بیماری که نزد پزشک هومیوپات میآید نه تنها از بابت درد اصلی به دقت مورد سؤال قرر میگیرد بلکه تمامی ناراحتیهای به ظاهر بیربط جسمی و روحی مورد توجه قرار میگیرند و تجویز دارو بر اساس مجموعه نارحتیهای بیمار صورت میگیرد و از سوی دیگر تمام ناراحتیهای بیمار بایستی برطرف شود.
