عفونت مثانه در مردان ـ bladder infection male
۱. مصرف الكل
۲. عفونت در سایر قسمتهای دستگاه ادراری ـ تناسلی
۳. وجود یك بیماری كه باعث كاهش مقاومت بدن شده باشد.
۴. وارد آمدن ضربه به پیشابراه
۵. عمل جراحی اخیر كه در جریان آن كاتتر ادراری هم گذاشته شده باشد.
۶. انسداد در مسیر ادرار، معمولاً ناشی از پروستات بزرگ شده یا ملتهب. در این حالت انسداد كامل نیست.
پیشگیری:
۱. حتیالامكان بهتر است از كاتتر استفاده نشود.
۲. مایعات به مقدار زیاد بنوشید، حداقل 8 لیوان در روز
۳. در صورت بروز عفونت ادراری، سریعاً برای درمان مراجعه كنید.
عواقب مورد انتظار:
با درمان آنتیبیوتیك معمولاً خوب میشود. اگر عفونت به علت یك بیماری زمینهساز یا انسداد رخ داده باشد، اول باید این مشكلات را برطرف نمود.
عوارض احتمالی:
درمان ناكافی عفونت ممكن است باعث بروز عفونت مزمن مجاری ادراری، و نهایتاً نارسایی كلیه شود.
درمان:
آزمایشات پزشكیای كه برای كمك به تشخیص انجام میشوند عبارتند از: آزمایش ادرار، جمعآوری دقیق ادرار برای كشت، سیستوسكپی (بررسی داخل مثانه با كمك لولهای كه سر آن منبع نوری و دوربین ویدیویی قرار دارد)، و سونوگرافی درمان معمولاً با آنتیبیوتیك انجام میپذیرد. حمام آب گرم ممكن است علایم را تخفیف دهد.
داروها:
آنتیبیوتیك برای مبارزه با عفونت، داروهای ضد اسپاسم برای تخفیف درد.
فعالیت:
به هنگام مرحله حاد بیماری، ممكن است استراحت دررختخواب لازم باشد. در طی درمان و تا دو هفته بعد از رفع علایم از نزدیكی خوداری كنید، تا التهاب به طور كامل فرو نشیند.
رژیم غذائی:
روزانه 8-6 لیوان آب بنوشید. از مصرف كافئین و الكل خودداری كنید. آب قرهقاط (Cranberry) بنوشید تا ادرار اسیدی شود. برخی از داروها در ادرار اسیدی بهتر عمل میكنند.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
۱. اگر تب به علایم اضافه شود.
۲. اگر خون در ادرار ظاهر شود.
۳. اگر علایم پس از درمان مجدداً عود كنند.
۴. اگر ناراحتی و سایر علایم در عرض یك هفته رو به بهبود نگذارند.
۵. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل كنترل شده اید. داروهایی كه برای درمان مورد استفاده قرار میگیرند ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.
