فرو رفتن ناخن پا در گوشت ـ toenail ingrown
هر یك از شرایطی كه به عنوان علت ذكر شده است.
پیشگیری:
كفشهای مناسب و جادار بپوشید. ناخنهای پا را با دقت كوتاه كنید. به ویژه افراد مبتلا به دیابت شیرین یا بیماری عروق محیطی باید در كوتاه كردن ناخنهای پا دقت كنند. در این اختلالات به خاطر جریان خون مختل پا، آسیب به پا خطرناك است.
عواقب مورد انتظار:
با درمان قابل علاج است. آنتیبیوتیكهای خوراكی معمولاً علایم عفونت را ظرف یك هفته تسكین میدهند. گاهی بخشی یا تمامی ناخن با جراحی برداشته میشود و بستر ناخن تراشیده میشود و لذا این مشكل عود نخواهد كرد. ناخن باید دوباره رشد كند ولی احتمالاً مثل قبل نخواهد شد.
عوارض احتمالی:
عفونت مزمن كه بدون جراحی قابل علاج نیست.
درمان:
جراحی برای برداشتن ناخن در موارد شدید یا عودكننده. قبل یا بعد از جراحی درمانهای خانگی زیر مناسب هستند: از پوششهای مرطوب استفاده كنید. با قرار دادن یك تكه كوچك كتان در زیر ناخن در اطراف لبهها، گوشههای ناخن را از بافت ملتهب اطراف آزاد كنید. بافت ملتهب را در برابر آسیبهای بیشتر حفاظت كنید.
داروها:
ممكن است برای مقابله با عفونت، آنتیبیوتیكها تجویز شوند.
فعالیت:
به محض بهبود علایم، فعالیتهای طبیعی خود را از سر بگیرید. ممكن است لازم باشد تا زمان بهبودی انگشت پا، از كفش جلوباز استفاده كنید.
رژیم غذائی:
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر شما یا یكی اعضای خانوادهتان علایم فرورفتن ناخن پا در انگشتان را داشته باشید. اگر در طول درمان پا پس از جراحی موارد زیر رخ دهند: تب، افزایش درد، علایم (درد، قرمزی، حساسیت به لمس، تورم یا گرمی) در انگشت پا.
