عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:

۱. كاهش‌ دریافت‌ مایعات‌ یا فیبر غذایی‌
۲. مصرف‌ مسهل‌ها به‌طور مزمن‌ یا طولانی‌مدت‌
۳. مشكلات‌ كمر كه‌ باعث‌ فشار آمدن‌ روی‌ رشته‌های‌ عصبی‌ شده‌ باشند
۴. استراحت‌ در رختخواب‌ به‌ هر دلیل‌، مثلاً به‌علت‌ حمله‌ قلبی‌، جراحی‌، یا شكستگی‌ اخیر
۵. مصرف‌ برخی‌ داروها مثل‌ مخدرهای‌ ضددرد، داروهای‌ ضدپاركینسون‌، آتروپین‌، فنوتیازین‌ها، یا ضدافسردگی‌های‌ سه‌حلقه‌ای‌
 
پیشگیری‌:

اگر مجبور به‌ استراحت‌ در رختخواب‌ هستید، مایعات‌ به‌ مقدار زیادتر بنوشید و فیبر غذایی‌ مصرفی‌ را در رژیم‌ غذایی‌ خود افزایش‌ دهید. اگر یبوست‌ ساده‌ اتفاق‌ افتاد، از یك‌ مسهل‌ خفیف‌ مثل‌ شیر منیزیوم‌، نرم‌كننده‌ مدفوع‌، یا تنقیه‌ استفاده‌ كنید. برای‌ اجابت‌ مزاج‌ یك‌ وقت‌ مشخص‌ را در روز در نظر بگیرید (بهترین‌ زمان‌ یك‌ ساعت‌ پس‌ از صرف‌ صبحانه‌ است‌). به‌هیچ‌ عنوان‌ عجله‌ نكنید و حداقل‌ ده‌ دقیقه‌ بنشینید.
 
عواقب‌ موردانتظار:

معمولاً با درمان‌ خوب‌ می‌شود، اما اگر علت‌ زمینه‌ای‌ درمان‌ نشود، این‌ مشكل‌ دوباره‌ عود می‌كند.
 
عوارض‌ احتمالی‌:

۱. بدتر شدن‌ بواسیر
۲. بیرون‌ زدن‌ راست‌روده‌ از مقعد
۳. افرادی‌ كه‌ اخیراً دچار حمله‌ قلبی‌ شده‌اند (در عرض‌ یك‌ هفته‌ گذشته‌)، ممكن‌ است‌ به‌هنگام‌ زور زدن‌ برای‌ مدفوع‌ گیركرده‌ دچار پارگی‌ مرگبار عضله‌ قلب‌ شوند.
 
درمان‌:

درمان‌ معمولاً شامل‌ تنقیه‌ است‌. اگر تنقیه‌ مؤثر واقع‌ نشد، اجابت‌ مدفوع‌ كرده‌ با دست‌ درآورده‌ خواهد شد.
 
داروها :

پس‌ از رفع‌ گیركردگی‌ مدفوع‌، امكان‌ دارد نرم‌كننده‌های‌ مدفوع‌ تجویز شوند.
 
فعالیت‌:

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. تاحدی‌ كه‌ می‌توانید فعالیت‌ خود را حفظ‌ كنید. آمادگی‌ جسمانی‌ مناسب‌ باعث‌ بهتر شدن‌ اجابت‌ مزاج‌ می‌شود.
 
رژیم‌ غذائی‌:

یك‌ رژیم‌ غذایی‌ طبیعی‌، متعادل‌ و پرفیبر داشته‌ باشید. روزانه‌ حداقل‌ 8 لیوان‌ مایعات‌ بنوشید.
 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:

اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ علایم‌ گیركردن‌ مدفوع‌ را دارید. اگر نظم‌ طبیعی‌ اجابت‌ مزاج‌ شما به‌هم‌ خورده‌ باشد. اگر به‌هنگامی‌ كه‌ تحت‌ درمان‌ سایر بیماری‌ها هستید، اجابت‌ مزاج‌ شما دچار مشكل‌ شده‌ است‌.