لابیرنتیت ـ labyrinthitis
۱. گسترش یك عفونت مزمن گوش میانی
۲. خوردن داروهای سمی
۳. استرس
۴. عفونت ویروسی اخیر، به ویژه عفونت تنفسی
۵. آلرژی یا سابقه خانوادگی آلرژیها
۶. استعمال دخانیات
۷. سوء مصرف الكل
۸. مصرف برخی داروهای بدون نسخه یا نیازمند نسخه به ویژه آسپیرین
۹. بیماریهای عروق قلبی یا عروق مغزی
پیشگیری:
اقدام به درمان فوری عفونتهای گوش، خودداری از مصرف داروهای ایجادكننده منگی بدون توصیه پزشك.
عواقب مورد انتظار:
بهبود خودبهخود یا با درمان در طی 6-1 هفته رخ میدهد.
عوارض احتمالی:
كاهش شنوایی دایمی در سمت مبتلا (به ندرت)
درمان:
۱. درمان هرگونه اختلال زمینهای
۲. تسكین علایم (با استراحت و داروها)
۳. بررسیهای تشخیصی ممكن است شامل مطالعات شنوایی، كشت از هرگونه ترشح چركی و سایر بررسیهای لازم برای تعیین اختلال زمینهای باشد.
۴. در صورت ناموفق بودن درمانهای محافظهكارانه، خارج كردن كلستراتوم با جراحی و تخلیه ناحیه عفونی شده ممكن است ضرورت یابد.
داروها:
۱. داروهای ضدتهوع به صورت خوراكی یا شیاف ممكن است تجویز شود.
۲. تجویز داروهای آرامبخش برای كاهش منگی (به ندرت)
۳. تجویز داروهای ادرارآور جهت كاهش تجمع مایع در گوش داخلی
۴. تجویر آنتیبیوتیكها در صورت وجود عفونت باكتریایی
۵. تجویز آنتیهیستامینها جهت تخفیف علایم
فعالیت:
تا حد امكان از حركت سرخودداری كنید. تا رفع منگی در بستر استراحت كنید و سپس به تدریج فعالیت طبیعی خود را از سر بگیرید. از فعالیتهای خطرآفرین نظیر رانندگی، بالا رفتن یا كاركردن در اطراف ماشین آلات خطرناك تا یك هفته پس از برطرف شدن علایم اجتناب كنید.
رژیم غذایی:
رژیم خاصی نیاز نیست، ولی كاهش مصرف نمك و مایعات ممكن است كمككننده باشد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید:
۱. كاهش شنوایی در هر گوش
۲. استفراغ مداوم
۳. تشنج
۴. غش كردن
۵. تب 3/38 درجه سانتیگراد یا بالاتر
۶. اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید؛ داروهای تجویزی ممكن است با عوراض جانبی همراه باشند.
