عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:

استرس‌، مصرف‌ داروهایی‌ نظیر هیدرالازین‌، پروكائین‌ آمید، متیل‌ دوپا و كلرپرومازین‌، عوامل‌ ژنتیك‌. میزان‌ بروز آن‌ در بعضی‌ نژادها مثل‌ سیاهپوستان‌ و آسیایی‌ها بالاتر است‌.
 
پیشگیری‌:

در حال‌ حاضر قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌.
 
عواقب‌ موردانتظار:

لوپوس‌ در حال‌ حاضر غیرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. خصوصیت‌ این‌ بیماری‌ دوره‌های‌ فروكش‌ و عود علایم‌ است‌. این‌ بیماری‌ طول‌ عمر مورد انتظار را كاهش‌ می‌دهد، ولی‌ علایم‌ آن‌ برای‌ سال‌ها قابل‌ تسكین‌ یا كنترل‌ است‌. براساس‌ مقالات‌ پزشكی‌ مواردی‌ از بهبود غیرمنتظره‌ بیماری‌ گزارش‌ شده‌ است‌. تحقیقات‌ علمی‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ این‌ بیماری‌ ادامه‌ دارد و این‌ امید وجود دارد كه‌ درمان‌هایی‌ مؤثرتر و نهایتاً علاج‌بخش‌ ارایه‌ گردند.
 
عوارض‌ احتمالی‌:

پنومونی‌ [ ذات‌الریه‌ ] باكتریایی‌ یا ویروسی‌، اختلال‌ عملكرد كلیه‌، پریكاردیت‌، تشنج‌، پرفشاری‌ خون‌، لوپوس‌ گاهی‌ با سایر اختلالات‌ خودایمنی‌ نظیر آرتریت‌، دیابت‌ و كم‌كاری‌ تیرویید همراه‌ است‌.
 
درمان‌:

۱. بیماران‌ دارای‌ علایم‌ مبهم‌ و عودكننده‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد قبل‌ از مطرح‌ كردن‌ تشخیص‌ نهایی‌ در مورد آنها به‌طور طولانی‌مدت‌ تحت‌ نظر قرار گرفته‌ و بررسی‌های‌ مكرر در آنها انجام‌ شود. آزمایش‌های‌ پادتن‌های‌ ضدهسته‌، فرمول‌ شمارش‌ خون‌ و سرعت‌ رسوب‌ گلبول‌های‌ قرمز خون‌ ممكن‌ است‌ به‌ تشخص‌ كمك‌ كند.
 
۲. اقدام‌ فوری‌ به‌ درمان‌ طبی‌ در مورد هرگونه‌ عفونت‌.
 
۳. اجتناب‌ از مصرف‌ هر نوع‌ واكسن‌ یا دارو بدون‌ توصیه‌ پزشك‌. واكسیناسیون‌ یا برخی‌ داروها ممكن‌ است‌ سبب‌ عود علایم‌ یا تشدید علایم‌ موجود گردد.
 
۴. حساسیت‌ به‌ نور خورشید در برخی‌ بیماران‌ ممكن‌ است‌ بروز كند. در این‌ صورت‌ از مواجهه‌ با آفتاب‌ خودداری‌ كرده‌ یا از كلاه‌، عینك‌ آفتابی‌، تركیبات‌ ضدآفتاب‌ و لباس‌های‌ آستین‌ بلند برای‌ حفاظت‌ پوست‌ در برابر آفتاب‌ استفاده‌ كنید.
 
۵. برای‌ كاهش‌ درد مفصلی‌ از كمپرس‌ گرم‌ یا سرد استفاده‌ كنید.
 
۶. استرس‌ را در زندگی‌ خود مهار كنید. روش‌های‌ آسوده‌سازی‌ را فراگرفته‌ یا در صورت‌ لزوم‌ با متخصص‌ مربوطه‌ مشورت‌ نمایید.
 
۷. در خانم‌ها، بارداری‌ بدون‌ مشاوره‌ پزشكی‌ ممنوع‌ است‌. بارداری‌ ممكن‌ است‌ مشكلاتی‌ را برای‌ مادر و كودك‌ متولد نشده‌ ایجاد نماید.

 
داروها:

داروهای‌ سركوبگر ایمنی‌، استروییدها، داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ و داروهای‌ ضدمالاریا. این‌ داروها باعث‌ تسكین‌ علایم‌ می‌شوند و علاج‌بخش‌ نیستند.
 
فعالیت‌:

تا حد امكان‌ به‌ فعالیت‌ طبیعی‌ خود ادامه‌ دهید اگرچه‌ ممكن‌ است‌ استراحت‌ بیش‌ از میزان‌ معمول‌ لازم‌ باشد. تمرین‌های‌ ورزشی‌ فعالانه‌ به‌ حفظ‌ محدوده‌ حركت‌ مفاصل‌ در حد طبیعی‌ كمك‌ می‌كند. درمان‌های‌ فیزیكی‌ ممكن‌ است‌ توصیه‌ گردد.
 
رژیم‌ غذایی‌:

در صورت‌ درگیری‌ كلیه‌ یا قلب‌، محدودیت‌ مصرف‌ نمك‌ لازم‌ است‌؛ در غیر این‌ حالت‌، رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.
 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید:

۱. اگر دچار علایم ‌ جدید و غیرقابل توجیه‌ شده اید‌. داروهای‌ تجویزی‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.
 
۲. تب‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر، وجود خون‌ در ادرار، كوتاهی‌ نفس‌، درد سینه‌، دفع‌ مدفوع‌ خونی‌ و درد شدید شكم‌ یا هر نوع‌ بیماری‌ تب‌دار.