احتقان
باید احتقان را تا از بین رفتن علت آن تحمل کنید. اما این نکات را نیز به کار بندید. مایعات بنوشید. آب و آب میوهٔ زیاد بنوشید تا مایع مخاطی ترشح شده در ریهها را رقیقتر کنید. بخار استنشاق کنید. در حمام بنشینید و آب داغ را باز کنید تا بخار فضا را پر کند. این کار تسکینی برای احتقان ناشی از عفونت است. هوای داغ و مرطوب برای خیلیها خوب است، اما در برخی افراد احتقان با بخار بدتر میشود. باید آن را امتحان کنید.
چای بنوشید. نوشیدن چیزهای گرم به نرمکردن ترشحات کمک میکند. مثلاً چای با کمی عسل و لیمو ترش مفید است. این کار گلوی تحریکشده را نیز آرام میکند. بهعلاوه، کافئین موجود در چای و قهوه به باز شدن راههای تنفسی کمک میکند. شربت سینه بخورید. شربت سینههای دارای گایفنزین خارج شدن مایع مخاطی جمع شده در ریهها و سرفهکردن را آسان میکند.
ضدسرفه نخورید. اگر احساس میکنید ریههایتان پر شده است و به زور نفس میکشید، داروی ضدسرفه را کنار بگذارید. شما باید سرفه کنید تا مقداری از مواد داخل ریه تخلیه شود. نای را گشاد کنید. اگر پزشک احتقان شما را ناشی از آسم تشخیص داد، افشانه یا قرصهائی برای گشادکردن نای و تنفس راحتتر تجویز میکند.
ادای دکترها را در نیاورید. یکی از موارد بسیار بد خوددرمانی استفاده از آنتیبیوتیکهای مانده از درمان عفونت قبلی است. این آنتیبیوتیکها عامل عفونی را نسبت به خود مقاوم کردهاند. آخرین باری که دارو را خوردهاید، باکتری آن را جزئی از محیط تشخیص داده و حالتی دفاعی در برابر آن گرفته است. حالا باید با آنتیبیوتیکی که باکتری منتظر آن نیست به جنگ آن بروید. این آنتیبیوتیک را فقط باید پزشک تجویز کند. دورە درمانی تجویز شده را حتماً تا آخر رعایت کنید که معمولاً هفت تا ده روز است. اگر زودتر درمان را متوقف کنید، حتی اگر احساس کنید خوب شدهاید، باکتریها را ریشهکن نکرده و آنها را نسبت به این آنتیبیوتیک نیز مقاوم میکنید.
