مسمومیت غذایی ـ food poisoning
۱. عدم رعایت نكات بهداشتی به هنگام تهیه غذا
۲. خوردن غذایی كه به طرز نامناسبی آماده شده باشد.
۳. نوشیدن آب یا خوردن غذاهای خام به هنگام مسافرت در مناطق بدون زیرساختهای مناسب بهداشتی
پیشگیری:
۱. از خوردن غذای دریایی یا گوشت به صورت خام خودداری كنید.
۲. از خوردن محصولات غذایی غیر پاستوریزه خودداری كنید.
۳. توجه به شستن دستها قبل از آمادهسازی غذا
۴. پختن و ذخیرهسازی مناسب غذا. جایی كه غذا آماده میشود، سكوهای برش غذاها، و وسایل پخت و پز باید تمیز نگاه داشته شوند.
۵. دور ریختن غذاهای كهنه، غذاهایی كه بوی نامناسبی پیدا كردهاند، یا كنسروهایی كه قوطی آنها بیرون زده است.
عواقب مورد انتظار:
اغلب موارد مسمومیت غذایی جدی نیستند و معمولاً در عرض 3 روز بهبود مییابند.
عوارض احتمالی:
۱. مشكلات تنفسی
۲. شوك و به هم خوردن وضعیت قلبی ـ عروقی
۳. امكان دارد بستری كردن كودكان كم سن و سال یا سالمندان ناتوان ضروری باشد.
درمان:
۱. جایگزین كردن مایعات و الكترولیتهای از دست رفته مهمترین جنبه درمان است.
۲. حتیالمقدور نمونهای از غذاهایی كه اخیراً خورده شدهاند را نگاه دارید تا در صورت لزوم بتوان علت مسمومیت غذایی را راحتتر فهمید.
۳. در صورت لزوم، برای تشخیص ممكن است از نمونه استفراغ، اجابت مزاج، ادرار یا خون بیمار كشت به عمل آید.
۴. اگر چندین نفر دچار مسمومیت غذایی شده باشند، باید به مركز بهداشت محل اطلاع داده شود تا مقامات بهداشتی بتوانند با پرسشهای لازم از بیماران و كسانی كه غذا را آماده كردهاند و نیز نمونهگیری از غذاهای مشكوك به آلودگی، به منشأ مسمومیت پی ببرند.
داروها:
معمولاً دارویی برای مسمومیت غذایی تجویز نمیشود. البته اگر علایم شدید باشند (استفراغ طول كشیده، دلپیچه شدید شكم)، و عامل مسمومیت غذایی معلوم باشد، ممكن است آنتیبیوتیك تجویز شود.
فعالیت:
استراحت در رختخواب به هنگام مرحله حاد مسمومیت. دسترسی آسان به توالت مهم است.
رژیم غذائی:
مایعات شامل محلول خوراكی گلوكز ـ الكترولیت و سوپ. در مایعات از نمك و شكر استفاده كنید تا بهتر بتوانند جذب شده و جایگزین مایعات از دست رفته شوند. حتی در صورتی كه استفراغ ادامه داشته باشد سعی كنید مایعات را كمكم دریافت كنید.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان علایم مسمومیت غذایی را دارید. اگر علایم پس از شروع درمان بدتر شوند. امكان دارد برای جلوگیری از كمآبی نیاز به بستری كردن وجود داشته باشد.
