ناركولپسی ـ narcolepsy
سابقه خانوادگی مثبت از نظر این اختلال،هر یك از این دو مورد ممكن است باعث شعلهور شدن. حمله خواب گردند: فعالیت یكنواخت، خنده طولانی.
پیشگیری:
روش پیشگیری شناخته شدهای ندارد.
عواقب مورد انتظار:
این اختلال در تمام طول عمر ادامه مییابد ولی طول عمر را كاهش نمیدهد. علایم ممكن است با بالا رفتن سن بدتر شوند. با این حال در خانمها، علایم ممكن است پس از یائسگی بهبود یابد.درمان دارویی ممكن است تناوب حملات خواب را كاهش دهد.
عوارض احتمالی:
آسیبهای ناشی از وقوع یك حمله ناگهانی خواب در طی فعالیتهای پرخطر
درمان:
بررسی وضعیت خواب در یك آزمایشگاه خواب ممكن است توصیه گردد. درمان معمولاً شامل در نظر گرفتن زمانهای خواب منظم در طی روز به همراه داروهایی برای كمك به مهار خوابآلودگی است. از یك دستبند یا گردن آویز كه نشان دهنده بیماری شما برای دیگران باشد، استفاده كنید.
داروها:
از داروهای محرك كه سطح هوشیاری روزانه را افزایش میدهند ممكن است استفاده شود. اروهای ضدافسردگی برای سایر علایم (فلج لحظهای) ممكن است تجویز شود.
فعالیت:
از پرداختن به فعالیتهایی كه وقوع خواب ناگهانی در طی آنها خطر صدمه دیدن را به دنبال دارد، نظیر رانندگی در مسافتهای طولانی، بالا رفتن از نردبان یا كاركردن در اطراف ماشین آلات خطرناك، اجتناب كنید. ورزش گاهی میتواند تعداد حملات خواب را كاهش دهد. برای رسیدن به حداكثر تناسب فیزیك خود تلاش كنید.
رژیم غذائی:
رژیم خاصی نیاز نیست.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم ناركولپسی باشید. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممكن است با عوراض جانبی همراه باشند.
