نشانگان خستگی مزمن ـ chronic fatigue syndrome
ناشناخته هستند.
پیشگیری:
روش مشخصی برای آن وجود ندارد.
عواقب مورد انتظار:
عموماً به آهستگی در عرض ماهها یا سالها بهبود مییابد.
عوارض احتمالی:
عارضهای مختص این بیماری وجود ندارد. علایم معمولاً در 6 ماه اول شدیدتر هستند.
درمان:
چهار نكته مهم است: تأیید تشخیص و آموزش درباره بیماری. انجام اقدامات درمانی عمومی. درمان علایم اختصاصی. درمانهای تجربی. سعی كنید مشغولیات زندگی خود را حفظ كنید و گوشهگیری نكنید. با اعضای خانواده و دوستان خود صبور باشید تا آنها نیز مشكل شما را متوجه شوند و قبول كنند.
داروها:
داروهای برحسب وضعیت هر فرد تجویز میشوند. از جمله داروهای مورد استفاده عبارتند از: داروهای ضد درد، تزریقات موضعی، داروهای ضد افسردگی، و غیره.
فعالیت:
اگر خسته هستید، استراحت كنید. ورزش مهم است. یك برنامه تدریجی را آغاز كنید كه در ابتدا امكان دارد تنها 5-3 دقیقه ورزش روزانه باشد. فعالیت ورزشی را هر 3-2 هفته به میزان 20% افزایش دهید. انتظار نداشته باشید كه همه چیز خوب پیش رود، بنابراین دلسرد نشوید و كار را ادامه دهید.
رژیم غذائی:
سعی كنید تغذیه مناسبی داشته باشید، حتی اگر اشتها ندارید. رژیم غذایی بهتر است كم چرب و پرفیبر باشد. مكملهای ویتامینی نیز مصرف كنید.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
۱. اگر علایم پس از شروع درمان بدتر شوند.
۲. اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان علایم نشانگان خستگی مزمن را دارید.
۳. اگر دچار علایم جدید وغیرقابل كترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانی به همراه داشته باشند.
