نوروپاتی محیطی (نوریت محیطی) ـ peripheral neuropathy
۱. بزرگسالان بالای 60 سال
۲. تماس با مواد شیمیایی ذكر شده در بالا در قسمت «علل»
۳. تغذیه نامناسب، نظیر اعتیاد به الكل
۴. كنترل نامطلوب بیماری دیابت
۵. سابقه خانوادگی نوروپاتی
۶. مصرف داروهای ذكر شده در بالا در قسمت «علل»، به خصوص مصرف چند نوع از این داروها
پیشگیری:
تا حدامكان از موارد ذكر شده در قسمت «علل» و «عوامل افزایشدهنده خطر» اجتناب كنید.
عواقب مورد انتظار:
موارد خفیف با تشخیص و درمان علت زمینهای قابل علاج است. موارد شدید ممكن است غیرقابل علاج باشد، ولی در این موارد نیز درمان به بهبود علایم كمك میكند.
عوارض احتمالی:
درد مزمن و ناتوانی
درمان:
۱. بررسیهای تشخیصی ممكن است شامل آزمایشهای خون، ادرار، اندازهگیری سطح ویتامین ـ ب12 سرم، آزمایشهای تیرویید و بررسی مایع نخاع؛ رادیوگرافی؛ نوار عضله (بررسی اختلالات عصب عضله از طریق ثبت فعالیت الكترویكی عضلات) و بررسیهای هدایت عصبی باشد.
۲. مهمترین جنبه درمانی عبارتست از شناسایی علت زمینهای نوروپاتی و اصلاح آن در صورت امكان. به عنوان مثال، شناسایی و حذف مواد سمی، اصلاح كمبودهای تغذیهای یا خودداری از مصرف الكل
۳. تمرینهای بازخورد زیستی برای آموزش دادن روشهای آسودهسازی ممكن است برای تخفیف درد سودمند باشد.
۴. معاینه دستها و پاها هر روز توسط خود بیمار برای یافتن زخمها احتمالی
۵. تمیز نگهداشتن پاها و كوتاهكردن ناخنهای پا در حد مناسب و استفاده از كفش با اندازه مناسب
۶. جراحی برای كاهش فشار برروی عصب، اگر عصب تحت فشار باشد.
داروها:
برای درد خفیف استفاده از داروهای بدون نسخه نظیر آسپیرین یا استامینوفن ممكن است كافی باشد. داروهایی برای درمان بیماری زمینهای ممكن است تجویز شود.
فعالیت:
اگرنوروپاتی محیطی در فعالیتهای طبیعی اختلال ایجاد كرده باشد درمان فیزیكی ممكن است سودمند باشد. در صورت وجود اختلال در حفظ تعادل، استفاده از عصا یا سایر وسایل حمایتی هنگام راه رفتن توصیه میگردد. نصب نرده در نزدیك وان حمام (به عنوان تكیهگاه دست برای جلوگیری از لیز خوردن)
رژیم غذائی:
رژیم خاصی نیاز نیست. مكملهای ویتامینی و موادمعدنی احتمالاً لازم خواهد بود. مصرف پیریدوكسین (ویتامین ـ ب6) ممكن است سودمند باشد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر علایم (به خصوص ضعف عضلانی) با وجود درمان تداوم یافته یا بدتر شود. بروز یك ساییدگی یا یك زخم باز.
