واكنشهای دارویی ـ drug hypersensitivity
۱. نوع تزریقی داروها، خصوصاً در دوز بالا
۲. سابقه سایر آلرژیها، مثل تب یونجه، آسم، یا آگزما
۳. وجود عفونت (شاید به این علت كه عفونت خود باعث تحریك دستگاه ایمنی میشود).
۴. مصرف هرگونه دارو، اما خصوصاً داروهای زیر: ـ آنتیبیوتیكهای از گروه پنیسیلینها و سفالوسپورینها ـ داروهای سولفامیدی ـ سرمهای حیوانی ـ واكسنها ـ بیحس كنندههای موضعی ـ نمونههای تلخیص شده مواد آلرژیك ـ تركیبات حاوی ید، مثل مواد رنگی مورد استفاده در عكسبرداری با اشعه ایكس
پیشگیری:
در هنگام مراجعه به پزشك، سابقه هر گونه واكنش دارویی را بگویید. اسم داروهایی را كه مصرف میكنید یاد بگیرید. اگر نسبت به هر دارویی واكنش نشان دادید، باید در آینده از آن اجتناب كنید. اصولاً داروها را مگر در موارد ضرورت مصرف نكنید.
عواقب مورد انتظار:
اغلب واكنشهای دارویی را میتوان با توقف دایمی مصرف داروی مسؤول برای همیشه به فراموشی سپرد.
عوارض احتمالی:
مرگ در اثر واكنش آنافیلاكسی شدید، چندین ماه ناتوانی در اثر بیماری سرم.
درمان:
همیشه با خود یك دستبند یا گردنآویز كه نشاندهنده واكنش دارویی و داروی مسؤول باشد را به همراه داشته باشید. همیشه در منزل، همراه خود، در محل كار، و در اتومبیل، كیت آنافیلاكسی در دسترس داشته باشید تا در موارد اورژانس بتوانید خود یا اعضاء خانواده را در صورتی كه قبلاً واكنش دارویی شدید داشتهاید نجات دهید.
داروها:
دارهای كورتیزونی برای كاهش واكنش التهابی، آنتیهیستامینها برای كاهش واكنش آلرژیك بدن.
فعالیت:
با رو به بهبود گذاشتن علایم، فعالیتهای عادی خود را از سر گیرید.
رژیم غذائی:
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر شما علایم واكنش دارویی را بروز دادهاید یا این علایم را در فرد دیگری دیدهاید.
