هیپوگلیسمی (كاهش قند خون) ـ diabetes hypoglycemia
وجود سایر بیماریها (مثل بیماری كلیه یا كبد، كمكاری تیرویید، وابستگی به الكل، گاستروآنتریت، نارسایی احتقانی قلب)، بیماران مسن، بیماری كه تحتكنترل دقیق قندخون قرار دارد.
پیشگیری:
۱. آزمایش منظم میزان قند خون
۲. حفظ برنامه زمانبندی رژیم غذایی، داروها، و ورزش
۳. همیشه مقداری قند ساده داشته باشید.
۴. علایم اولیه كاهش قند خون را یاد بگیرید و در صورت بروز آنها سریعاً اقدام كنید. اطمینان حاصل كنید كه افراد خانواده و دوستان نسبت به این علایم آگاهی داشته باشند تا اگر شما آگاهی نسبت به زمان و مكان را از دست دادید یا دچار حالت گیجی شدید، آنها به شما مقداری شیرینیجات یا قند بدهند.
عواقب مورد انتظار:
معمولاً از این حالت بهبودی كامل حاصل میشود، اما این مسأله به سرعت تشخیص و درمان بستگی دارد.
عوارض احتمالی:
شوك یا تشنج دیابتی، آسیب دایمی مغز.
درمان:
اگر بیمار هوشیار است و میتواند غذا یا نوشیدنی بخورد، باید سریعاً غذا یا نوشیدنی حاوی قند كه به سرعت جذب گردد داده میشود، مثل آب میوههای شیرین نشده، شیرینیهای كوچك، قرص یا شربت گلوكز. اگر بیش از 30 دقیقه به وعده غذایی بعدی باقیمانده است، مقداری چربی یا نشاسته (نان و كره) نیز باید خورده شود. اگر بیمار خوابآلود یا بیهوش باشد، باید گلوكاگون تجویز شود. بیماران دیابتی و خانواده آنها باید همیشه آمپول گلوكاگون همراه داشته باشند و نحوه تزریق آن را نیز بدانند. قندخون را پس از حدود 20-15 دقیقه از درمان اندازه بگیرید تا مطمئن شوید كه اثر مطلوب حال شده باشد. اگر آمپول گلوكاگون در دسترس نیست، بیمار را به نزدیكترین مركز اورژانس برید یا به اورژانس تلفن كنید و كمك بخواهید.
داروها:
علت كاهش قند خون را مشخص كنید. امكان دارد تنظیم دوز انسولین ضروری باشد.
فعالیت:
تا زمان رفع علایم استراحت كنید.
رژیم غذائی:
نظم رژیم غذایی را به هم نزنید مگر این كه علت كاهش قند خون مشكل در عادات غذا خوردن باشد. امكان داردنیاز به انجام تنظیمات جدید وجود داشته باشد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر شما یا یكی از اعضای خانوادهتان علایم كاهش قند خون را دارید و این علایم با اقدامات معمولی كنترل نشوند. اگر حملات كاهش قند خون تكرار شوند. اگر نیاز به تنظیمات جدید در دوز و زمانبندی تزریق انسولین باشد.
