هیستوپلاسموز ـ histoplasmosis
بیماری شدید اخیر، خصوصاً اورمی (تجمع بیش از حد مواد زاید در خون به علت نارسایی كلیه)، دیابت شیرین، بیماری مزمن ریه، سرطان، یا سوختگیهای شدید. استفاده از داروهای سركوبكننده ایمنی، داروهای ضد سرطان، یا داروهای كورتیزونی. وجود یك بیماری كه باعث سركوب دستگاه ایمنی بدن شده باشد، مثل ایدز. تمیز كردن قفس پرندگان، اكتشاف غارها.
پیشگیری:
از تماس با خاكهایی كه احتمال آلودگی آنها زیاد است خودداری كنید.
عواقب مورد انتظار:
موارد خفیف معمولاً خود به خود خوب میشوند. اكثر بیماران تنها برای چندین هفته مقداری احساس خستگی میكنند. موارد شدیدتر را میتوان با داروهای ضد قارچ درمان كرد.
عوارض احتمالی:
گسترش عفونت به قلب، طحال، غدد فوق كلیوی و پردههای پوشانده مغز. این نوع عفونت نادر است، اما در صورت بروز ممكن است مرگبار باشد. هیستوپلاسموز غالباً در بیماران ایدزی عود میكند.
درمان:
بررسیهای تشخیصی ممكن است شامل كشت خلط، آزمایش خون، آزمونهای پوستی و عكسبرداری از قفسه سینه باشد. درمان معمولاً به كمك داروها و مراقبتهای حمایتی انجام میپذیرد. جداسازی بیمار ضروری نیست. این بیماری از فردی به فرد دیگر سرایت نمیكند. از یك دستگاه بخور خنك استفاده كنید و درون آن آب مقطر بریزید تا رطوبت هوا را زیاد بكند. هیچ دارویی در دستگاه نریزید. افزایش رطوبت هوا به رقیق و نازك شدن ترشحات ریوی كمك میكند و بنابراین ترشحات را بهتر میتوان با سرفه تخلیه كرد. دستگاه را بهطور روزانه تمیز كنید. سیگار نكشید. روی قفسه سینه كمپرس گرم یا صفحه گرمكننده بگذارید تا درد تخفیف یابد. وزن خود را بهطور روزانه ثبت كنید.
داروها:
در موارد خفیف معمولاً دارویی مورد نیاز نیست. در موارد شدیدتر، داروهای ضد قارچ تجویز خواهند شد. بعضی از این داروها باید از راه رگ داده شوند. در بیماران ایدزی دچار هیستوپلاسموز، درمان مزمن با داروهای ضد قارچ ضروری خواهد بود. برای درد میتوان از داروهایی چون استامینوفن یا آسپیرین استفاده كرد.
فعالیت:
تا 48 ساعت پس از رفع تب، درد و تنگی نفس در رختخواب استراحت كنید. سپس فعالیتهای خود را تدریجاً آغاز كنید. بسیاری از بیماران پس از بهبودی خسته و ضعیف هستند. بنابراین انتظار سریع راه افتادن را نداشته باشید. از كارهایی كه مواجهه شما را با این قارچ زیاد میكند خودداری كنید.
رژیم غذائی:
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
۱. كاهش وزن ادامه داشته باشد.
۲. تب 3/38 درجه سانتیگراد یا بالاتر (با دماسنج دهانی).
۳. اسهال غیر قابل كنترل باشد.
۴. سردرد شدید و سفتی گردن رخ دهد.
