به دلائل متعدد و بیشتر از همه، به‌علت مسواک نزدن و نخ نکشیدن کافی، باکتری‌ها در دهان و در گوشه و کنارهای دندان‌ها و لثه‌ها جمع می‌شوند. اگر از تجمع این باکتری‌ها جلوگیری نکنید، با تجزیهٔ ذرات غذائی باقی مانده در دهان باعث بدبوئی آن می‌شوند. پس باید به خونریزی یا التهاب لثه‌ها نیز توجه کرد.
 
اگر التهاب لثه‌ و پلاک‌های دندانی دهان را بدبو می‌کنند، دهان خشک نیز ممکن است باعث آن شود. گرچه دهان برخی افراد غالباً خشک است، تقریباً همهٔ ما این خشکی را هنگام برخاستن از خواب احساس می‌کنیم. در طول شب، جریان بزاق در دهان کاهش می‌یابد. این بزاق حاوی آنزیم‌هائی است که از ازدیاد باکتری‌ها در دهان جلوگیری می‌کنند. بدون بزاق، باکتری‌ها به‌سرعت جمع می‌شوند و وقتی صبح بیدار می‌شوید، دهانتان بدبو است و اولین کاری که می‌کنید شستن آن است.
 
داروها نیز می‌توانند باعث بدبوئی دهان شوند. داروهای ضدحساسیت و بسیاری داروهای دیگری که برای بیماری‌های سینوس‌ها مصرف می‌شوند دهان را بدبو می‌کنند، چون باعث خشکی دهان و بینی می‌شوند. برخی داروهای ضدافسردگی نیز اثر کاهش دهندهٔ بزاق دارند.
 
دندان‌پزشکان علل دیگر بدبوئی دهان را عفونت‌های سینوس و دستگاه تنفس، التهاب لوزه‌ها یا لوزهٔ سوم، تنفس با دهان باز، زخم‌های دهان، پوسیدگی دندان، آبسهٔ دندان و بیماری‌های کبد و شش‌ می‌‌دانند. گرفتاری‌های گوارشی که در آنها غذا به درون مری باز می‌گردد و نیز دهان را بدبو می‌کنند.