دعاى مستجاب
((صفوان جمّال )) از حضرت ابى عبداللّه (ع ) حديثى طولانى را نقل كرده و در ضمن آن مى گويد:
محضر مبارك امام (ع ) عرضه داشتم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه نزد قبر مطهّر آن حضرت (امام حسين (ع )) نماز بخواند؟
حضرت فرمودند:
كسى كه نزد قبر آن جناب دو ركعت نماز بخواند چيزى را از خدا نخواسته مگر آنكه حق تعالى آن را به وى اعطاء مى فرمايد.
عرض كردم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه از آب فرات غسل كرده و سپس به زيارت آن حضرت رود؟
امام (ع ) فرمودند:
هنگامى كه با اراده زيارت آن حضرت از فرات غسل مى كند تمام گناهانش ‍ ريخته شده و پاك مى گردد، مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهّز ساخته و به زيارت فرستد چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده خداوند متعال به قدر كوه اُحُد از حسنات به وى داده و چند برابر هزينه اى را كه متحمل شده برايش باقى مى گذارد، و نيز بلاهائى كه نازل شده را از وى دور مى گرداند و همچنين مال و دارائى وى را حفظ و نگهدارى مى فرمايد.
بجز كربلا آرزوئى ندارم
كه بى او به محراب روئى ندارم
بود مُهر محراب من خاك پاكش
ز بهر وضو آبروئى ندارم
به سوى حسين است روى نيازم
دگر چشم رحمت به سوئى ندارم


لوازم زائر
((محمّد بن مسلم )) براى ما نقل كرد كه :
محضر مبارك حضرت ابى عبداللّه (ع ) عرض كردم : هرگاه به زيارت پدر بزرگوارتان (حضرت امام حسين (ع )) مى رويم آيا بهمان هيئت و كيفيّتى كه به حج مى رويم باشيم ؟
حضرت فرمودند: بلى .
عرض كردم : پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز لازم است ؟
حضرت فرمودند: چه چيزهائى را گفتى ؟
عرض كردم : اشيائى را كه بر حاجى لازم مى باشد.
حضرت فرمودند:
بر تو لازم است كه با همراهانت خوش رفتار باشى ، سخن اندك بگوئى و حتى الامكان تكلّم نكنى مگر به خير.
بر تو لازم است زياد بياد خدا باشى .
و بر تو لازم است جامه و لباس هايت را نظيف و پاكيزه نگاه دارى .
و بر تو لازم است پيش از اينكه به حائر برسى غسل نمائى .
لازم است بر تو كه خاشع بوده و زياد نماز خوانده و بسيار بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرستى و به آنچه از تو نيست ومال ديگرى است احترام گذارده و بر ندارى .
لازم است به آنچه حلال نيست نگاه نكرده و چشم خود را از آن فرو ببندى .
لازم است وقتى برادر ايمانى خود را نيازمند ديده و ملاحظه كردى كه بواسطه نداشتن نفقه از ادامه عمل عاجز است به ديدنش رفته او را كمك كرده و به مواسات با او رفتار نمائى .
بر تو لازم است تقيه كه دين تو به آن قائم است را رعايت كنى .
واجب است از آنچه منهى هستى و از خصومت و دشمنى و زياد قسم خوردن و از جدال كردن كه در اثناء آن به خوردن قسم مبادرت مى ورزى اجتناب و دورى كنى .
و وقتى به اين دستورها عمل كردى البتّه حجّ و عمره تو تمام و كامل بوده و به واسطه صرف نفقه و دور شدن از اهل و عيالت و روى تافتن از آنچه به آن مايل هستى از كسى كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى استحقاق پيدا مى كنى كه از سفرت مراجعه كرده در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد.
دوش ديدم عاشقى صحرا نورد
خواندم از نقش جبينش خطّ درد
در سكوتش يك جهان فرياد بود
از علائق فارق و آزاد بود
گفتم اى مجنون شيدا عشق چيست ؟
پاكبازى چيست آيا عشق چيست ؟
در جوابم گفت از خود رستن است
تار و پود خويش را بگسستن است
عشق يعنى زندگى دادن جان بهر او
لن تنال البرّ حتّى تنفقوا
عشق گويد شمع شو در بزم يار
سوختن را پيشه كن پروانه وار
عشق يعنى جان فشاندن در نبرد
عشق يعنى پافشردن همچو مرد
عشق يعنى تيغ حيدر بى نيام
عشق يعنى ذوالفقار سرخ فام


حال زائر
((حضرت امام صادق (ع ))) فرمودند:
هنگامى كه اراده زيارت حضرت حسين (ع ) را نمودى پس آن حضرت را با حالى غمگين و اندوه ناك و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه زيارت نما.
زيرا حضرتش كشته شدند در حالى كه غمگين و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه بودند و از آن جناب حوائج و خواسته هاى خود را بخواه و سپس از آنجا برگرد و آن مكان شريف را وطن براى خود قرار مده .
من از كودكى نو كرت بودام
سگ رو سياه درت بوده ام
من آن مرغ عشقم ايا شمع جمع
چو پروانه خاكسترت بوده ام
به امّن يجيب خداى بزرگ
كه من عاشق مضطرت بوده ام
اگر خوب اگر بد مران از درت
كه من كمترين ذاكرت بوده ام


رستگاران
((حسين بن ثوير بن ابى فاخته ))، مى گويد:
حضرت ابوعبداللّه (ع ) فرمودند:
اى حسين ! كسى كه از منزلش بيرون آيد و قصدش زيارت قبر حضرت حسين بن على (ع ) باشد، اگر پياده رود خداوند منّان به هر قدمى كه بر مى دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى فرمايد.
تا زمانى كه به حائر برسد و پس از رسيدن به آن مكان شريف حق تبارك و تعالى او را از رستگاران قرار مى دهد، تا وقتى كه مراسم و اعمال زيارت را به پايان برساند، كه در اين هنگام او را از فائزين محسوب مى فرمايد، تا زمانى كه اراده مراجعت نمايد، در اين وقت فرشته اى نزد او آمده و مى گويد:
رسول خدا(ص ) سلام رسانده و به تو مى فرمايد:
از ابتداء عمل را شروع كن ، تمام گناهان گذشته ات آمرزيده شد.

تقديس و تنزيه
حضرت ابى عبداللّه (ع ) فرمودند:
شخصى كه به زيارت قبر حضرت حسين بن على (ع ) مى رود، زمانى كه از اهلش جدا شد با اولين گامى كه بر مى دارد تمام گناهانش آمرزيده مى شود.
سپس با هر قدمى كه بر مى دارد پيوسته تقديس و تنزيه شده تا به قبر برسد و هنگامى كه به آنجا رسيد، حق تعالى او را خوانده و با وى مناجات نموده و مى فرمايد:
بنده من ! از من بخواه تا به تو عنايت كنم ، من را بخوان اجابتت نمايم ، از من طلب كن به تو بدهم ، حاجتت را از من بخواه تا برايت روا سازم .
راوى مى گويد، امام (ع ) فرمودند:
و بر خداوند متعال حق و ثابت است آنچه را كه بذل نموده اعطاء فرمايد.

دوست خدا
حضرت ابى عبداللّه (ع ) فرمودند:
خداوند متعال فرشتگانى دارد كه موكّل قبر حضرت امام حسين (ع ) مى باشند، هنگامى كه شخص قصد زيارت آن حضرت را مى نمايد حق تعالى گناهان او را در اختيار اين فرشتگان قرار مى دهد و زمانى كه وى قدم برداشت فرشتگان تمام گناهانش را محو مى كنند.
سپس قدم دوّم را كه برداشت حسناتش مضاعف مى گردد، تا به حدّى مى رسد كه بهشت برايش واجب و ثابت مى گردد، سپس اطرافش را گرفته و تقديسش مى كنند و فرشتگان آسمان نداء داده و مى گويند: زوّار دوست خداست ، دوست خدا را تقديس نمائيد.
و وقتى زوّار غسل كردند، حضرت محمّد(ص ) ايشان را مورد نداء قرار داده و مى فرمايد:
اى مسافران خدا! بشارت باد بر شما كه در بهشت با من هستيد.
سپس اميرالمؤ منين (ع ) به ايشان نداء نموده و مى فرمايد: من ضامنم كه حوائج شما را برآورده نموده و بلاء را در دنيا و آخرت از شما دفع كنم ، سپس پيامبر اكرم (ص ) با ايشان از طرف راست و چپ ملاقات فرموده تا بالا خره به اهل خود باز گردند.
آشنا كرد خدا عشق ترا با دل ما
از ازل كرد عجين مهر ترا با گِل ما
ما به درياى غمت دل بسپرديم حسين
شده اى خون خدا بحر غمت ساحل ما
اى تو مصباح هدى اى پسر شير خدا
يك نگاه تو كند حل همه مشكل ما
سر تو بر سر نى سر دهد آيات خدا
بفداى سر تو اين سر ناقابل ما
هر كجا نام تو آيد بميان شور و نواست
بجز از اشك در آنجا نبود حاصل ما
به صبا گوى به باغ دلِ ما كن گذرى
عطر جانبخش تو از لطف كند شامل ما
منظر ديده بود بى گل رويت (خاموش )
روشن از جلوه عشق تو شود محفل ما(24)

هزار حسنه
((اءبى الصّامت ))، مى گويد:
از حضرت ابى عبداللّه (ع ) شنيدم كه مى فرمودند:
كسى كه پياده به زيارت قبر حضرت امام حسين (ع ) برود، خداوند متعال به هر قدمى كه بر مى دارد، هزار حسنه برايش ثبت و هزار گناه از وى محو مى فرمايد، و هزار درجه مرتبه اش را بالا مى برد، سپس فرمودند:
وقتى به فرات وارد شدى ابتداء غسل كن و كفش هايت را آويزان نما و پاى برهنه راه برو و مانند بنده ذليل راه برو و وقتى به درب حائر رسيدى چهار مرتبه تكبير بگو، سپس اندكى حركت كن باز چهار بار تكبير گفته بعد به طرف بالاى سر حضرت برو و در آنجا بايست و سپس چهار مرتبه تكبير بگو و نزد قبر نماز بخوان و از خداوند متعال حاجت خود را بخواه .

هزار گناه محو
((عبداللّه بن مُسكان ))، از حضرت ابى عبداللّه (ع )، نقل كرد كه : آن حضرت فرمودند:
كسى كه از شيعيان ما بوده و حسين (ع ) را زيارت كند، از زيارت برنگشته مگر آنكه تمام گناهانش آمرزيده مى شود و براى هر قدمى كه برمى دارد و هر دستى كه بالا مى رود و اسبش را حركت داده و مى راند هزار حسنه ثبت شده و هزار گناه محو گشته و هزار درجه مرتبه اش بالا مى رود.
بسر دارم هواى تو
شده دل مبتلاى تو
بلب دارم ثناىِ تو
بياد كربلاىِ تو
پناه عالمين
حسين جانم حسين
گل باغ هدائى تو
شهيد كربلائى تو
بحكم حق رضائى تو
ذبيحً بالقفائى تو


كرامت حق
شنيدم از امام (ع ) كه مى فرمودند:
احدى نيست كه در روز قيامت مگر آنكه آرزو مى كند از زوّار امام حسين (ع ) باشد، زيرا مشاهده مى كند با ايشان چه معامله اى شده و چه كرامتى حق تبارك و تعالى درباره آنها منظور مى فرمايد.
و نيز آن حضرت فرمودند:
كسى كه دوست دارد در روز قيامت بر سفره هاى نور بنشيند، پس بايد از زوّار حضرت حسين بن على (ع ) باشد.
سلام ما بر حُسين كشته راه خُدا
درود بر روح آن تشنه لب نينوا
سلام بر قاسم و اكبر و هم اصغرش
به امّ كلثوم و برزينب غم پرورش


فرشته ها ملازم زوار
((مفضّل بن عمر)) نقل كرده كه : حضرت ابو عبداللّه (ع ) فرمودند:
گويا مى بينم كه فرشتگان با مؤ منين بر سر قبر حضرت حسين بن على (ع ) ازدحام كرده اند.
راوى مى گويد: عرضه داشتم : آيا مؤ منين فرشته را مى بينند؟
حضرت فرمودند: هرگز، هرگز، آنها به خدا قسم ملازم و همراه مؤ منين بودند، حتّى با دست هايشان به صورت هاى آنها مسح مى كشند.
سپس امام (ع ) فرمودند: خداوند منّان هر صبح و شام از طعام بهشت بر زوّار امام حسين (ع ) نازل مى فرمايد و خدمتكاران ايشان فرشتگانند.
هيچ بنده اى از بندگان خداوند حاجتى از حوائج دنيا و آخرت را از خداوند متعال درخواست نمى كنند، مگر آنكه خدا به او عطاء مى فرمايد.
راوى مى گويد: عرض كردم : به خدا قسم اين كرامت مى باشد.
امام (ع ) به من فرمودند: اى مفضّل : برايت بيشتر بگويم ؟
عرضه كردم ، بلى سرور من .
حضرت فرمودند: گويا مى بينم تختى از نور را كه گذارده اند و بر روى آن قبّه اى از ياقوت سرخ زده شده كه با جواهرات آن را زينت نموده اند و حضرت امام حسين (ع ) بر روى آن تخت نشسته اند و اطراف آن حضرت نود هزار قبه سبز زده اند و مؤ منين آن حضرت را زيارت كرده و بر آن جناب سلام مى دهند.
پس خداوند متعال به ايشان مى فرمايد:
اى دوستانم از من سؤ ال كنيد و بخواهيد، پس زياد اذيّت شديد و خوار و مقهور گرديديد، امروز روزى است كه حاجتى از حاجات دنيا و آخرتتان را از من درخواست نكرده ، مگر آنرا روا نمايم .
پس خوردن و آشاميدنشان در بهشت مى باشد، پس به خدا قسم كرامت و احسانى كه زوال نداشته و انتهاء آن را نمى توان درك كرد همين است .

جزء عمر حساب نشود
((حضرت ابى الحسن الرضا(ع ))) نقل نموده و آن جناب از پدر بزرگوارشان حكايت كرده اند كه ابو عبداللّه جعفربن محمّد الصادق (ع ) فرمودند:
ايّام زيارت حضرت امام حسين (ع ) جزء عمر زائر شمرده نشده و از اجلشان محسوب نمى گردد.(29)
امام صادق (ع ) فرمود:
كسى كه مى خواهد در همسايگى رسول خدا(ص ) و حضرت على و فاطمه (عليهاالسلام ) باشد، زيارت حسين بن على (ع ) را ترك نكند.
اى برق عشقت بر دلم
يادِ تو شمع محفلم
باَبى اَنت يا ثاراللّه
يا مولا يا اباعبداللّه


زيارت مظلوم
((ابى بصير،)) مى گويد:
از حضرت ابا عبداللّه (ع ) يا ابا جعفر(ع ) شنيدم كه مى فرمودند:
كسى كه دوست دارد محل سكنا و منزلش بهشت باشد پس زيارت مظلوم (كربلاء) را ترك نكند.
عرض كردم : مظلوم كيست ؟
حضرت فرمودند: مظلوم حسين بن على (ع ) كه صاحب كربلاء است مى باشد، كسى كه بخاطر شوق به آن حضرت و محبّت به رسول خدا(ص ) و فاطمه (عليهاالسلام ) و حبّ به اميرالمؤ منين صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين حضرتش را زيارت كند، خداوند او را بر سر سفره هاى بهشتى نشانده كه با آن سروران هم غذا باشد، در حالى كه مردم در حساب مى باشند.