شکایات شایع در عفونتهای آمیزشی
درد زیر دل ، مقاربت دردناک ، ترشحات مهبلی خونریزی زیاد و طولانی مدت ، سوزش ادرار ، عادت ماهیانه دردناک ، تب و گاهی تهوع و استفراغ و خونریزی در فواصل عادات ماهیانه یا در زمان نزدیکی .

شکایات شایع مردان :

در اکثر مواقع مردان فاقد علائم واضح بالینی هستند ولی بطور کلی میتوان به سوزش ادرار ، تب ، خروج چرک از مجرای ادراری اشاره کرد .

علائم بالینی شایع  بیماری  :

در معاینه بیماران علائم ذیل مشاهده می گردد

زنان : وجود ترشحات چرکی ، زخمی یا شکننده بودن دهانه رحم ، زخم تناسلی .  

مردان : تورم غدد لنفاوی ناحیه کشاله ران ، تورم پوست بیضه ها ، خروج چرک از مجرای ادرار

یکی از علامتهای مهم عفونتهای آمیزشی وجود زخم ، تب خال یا زگیل تناسلی است .

سوزاک که یکی از شایعترین بیماری های مقاربتی است ، در مردان با علائمی همچون ترشح چرک از مجرای ادرار ، تکرر و سوزش ادرار ، درد در موقع ادرار کردن و در هنگام تماس جنسی همراه است ، بانوان اکثراً بدون علامت هستند اما مجرای تناسلی و گردن رحم فرد مبتلا آلوده کننده است .

همه عفونتهای آمیزشی علامت ندارند . به همین علت برای تشخیص دقیق لازم است از معاینه یا آزمایش کمک گرفته شود .

پیشگیری

رعایت اصول اخلاقی و بهداشتی در روابط جنسی و نداشتن رفتارهای جنسی پرخطر

وفاداری به همسر و داشتن رفتار جنسی مسوولانه

خویشتن داری در هنگام تجرد و اجتناب از روابط جنسی نامشروع قبل از ازدواج

استفاده از کاندوم

شستشوی دستگاه تناسلی  و همچنین ادرار کردن بعد از تماس جنسی

شستشو و انتخاب لباس زیر مناسب

مناسب ترین نوع لباس زیر ، لباسهایی هستند که از پارچه نخی تهیه شده اند

درمان

نکته مهمی که در درمان باید مورد توجه قرار گیرد این است که : 

در موقع درمان افراد مبتلا ، علاوه بر درمان بیمار ، باید همسر و شریک جنسی او نیز درمان شود. در غیر اینصورت ، چون بیماری مسری است، چرخه انتقال ادامه می یابد. افراد مبتلا تا بهبودی کامل باید از تماس جنسی خودداری کنند و این خودداری تا از بین رفتن علائم و تکمیل دوره درمان باید ادامه داشته باشد. در غیر اینصورت لازم است در تمام مراحل نزدیکی  از کاندوم استفاده نمایند.

درمان هریک از انواع عفونتهای آمیزشی ، مخصوص و متفاوت است اما روش درمان آنها ، ممکن است شبیه یکدیگر باشد . نکته مهمی که باید در درمان عفونت های تناسلی به آن توجه کرد شروع به موقع و زود هنگام درمان است .

ممکن است برای درمان عفونتهای آمیزشی از داروهای خوراکی ، تزریقی و یا موضعی استفاده شود . داروها باید بطور کامل،مصرف شوند. درمان ناقص علاوه بر باقی ماندن بیماری ، می تواند مقاومت دارویی نیز ایجاد کند .