گاهی بدن در برابر موادی که چندان خطرناک نیستند واکنش نشان می دهد. واکنش ها می تواند توأم با خارش و آب ریزش چشم، آب ریزش بینی، خارش گلو، جوش دانه های پوستی، خارش، تورم و جمع شدن مایع باشد.

موادی که می توانند موجب تحریک این واکنش ها گردند عبارتند از مواد غذایی، عناصر پاک کننده، گرده های موجود در هوا، گرد و غبار و حیوانات.

بسیاری از افراد نسبت به گرده انواع مختلف چمن، درخت غان و سایر درختان آلرژی دارند. انتشار گرده در فصول بهار و تابستان به اوج خود می رسد.

گیاهان مختلف در زمان های متفاوت گل می دهند و باد و هوا نیز در تعیین الگوی انتشار گرده نقش دارند. بنابراین، بهتر است به هشدارهای مربوط به انتشار گرده در روزنامه های محلی خود توجه کنید.

هنگام نقل مکان به منطقه دیگر، ممکن است دچار آلرژی هایی شوید که قبلاً به آنها مبتلا نبوده اید. این امر می تواند ناشی از تماس با مواد نا آشنای موجود در محیط، مواد غذایی جدید و غیره باشد.

برخی از مردم از لحاظ ژنتیکی استعداد ابتلا به این عارضه را دارند (یکی از والدین یا هر دو آنها دچار آلرژی هستند) و برخی نیز تنها در واکنش به محیط دچار آن می شوند.

یک نظریه موسوم به فرضیه نظافت این طور عنوان می‌کند که آلرژی‌ها بهایی است که در ازای حفظ خود و کودکانمان، در برابر میکروب‌های بیماری‌زا با استفاده از مواد پاک‌کننده و آنتی‌بیوتیک می‌پردازیم.

نکته این است که عدم مواجهه با آلودگی‌ها، گرد و غبار و برخی عفونت‌های سالیان نخست کودکی، بعدها دستگاه ایمنی را در برابر این عوامل دچار حساسیت بیش از اندازه می‌کند.

به عنوان مثال،در تحقیقات صورت گرفته در اروپا متوجه این نکته شده‌اند که کودکانی که در تماس مرتب با حیوانات و اصطبل‌ها هستند، کمتر از کودکانی که در روستا و مزارع زندگی نمی‌کنند، دچار تب یونجه می‌شوند.

از سوی دیگر، مواجهه مکرر با برخی آلرژی‌ها، مثل همین مایت‌های موجود در گرد و غبار ممکن است فرزندان پدر و مادر‌های مبتلا به  آلرژی را گرفتار آلرژی کند.

عوامل حساسیت‌زای  متداول

ماده‌ای که موجب رینیت آلرژیک در یک فرد می‌شود، ممکن است هیچ اثری در دیگری نداشته باشد. برخی از مواد حساسیت‌زاتر از دیگران هستند.

گرده های گل: این سلول‌های بسیار کوچک که در تولیدمثل گیاهان گلدار نقش ‌دارند، سوار بر نسیم‌های بهاری مستقیماً وارد بینی، گلو و چشم‌ها می‌شوند.

فصل شروع گرده افشانی گل‌ها ممکن است از فروردین یا اردیبهشت شروع شده و تا آذر ادامه یابد.

یادمان باشد که مقصر اصلی گیاهانی نیستند که به صورت چشمگیر و تماشایی گرده در هوا می پراکنند. مشکل اصلی از گیاهانی است که گل هایشان بسیار ریز و آنقدر نامشخص هستند که به ندرت متوجه گل دادن آنها می‌شویم.

بیشترین گرده ها توسط درخت‌ها (توسکا، درخت زبان گنجشک، قان، سرو، نارون، افرا، توت، بلوط، صنوبر، چنار، گردو و سدر) علف‌ها (برمودا، چمن آبی فام، علف هایی که در درخت‌زارها می رویند، علف چاودار، علف ترش، علف شیرین و دم گربه چمنی) و علف‌های هرز (بوته های خشک که برای سوزاندن به کار می روند، پیر بهار، خاربن روسی، بشنیزه و خار غلتان) در هوا پراکنده می‌شوند.

کپک‌ها: کپک ها، گرچه به بدنامی گرده‌ها نیستند، ولی هاگ‌های آنها به همان اندازه موجب آلرژی می‌شوند. کپک ها در محیط خانه و بیرون وجود دارند.

کپک‌های محیط خانه در زیرزمین‌ها، حمام ها، مرطوب کننده‌های هوا و قوطی‌های آشغال، خلاصه هر کجا که رطوبت است رشد می‌کنند.

کپک‌های بیرون از محیط منزل که از بهار تا اول فصل یخبندان وجود دارند، نیز در شرایط نم و رطوبت رشدونمو می‌کنند، آنها عاشق چوب‌های در حال فساد و تباهی، توده انباشته برگ های خیس و نیز محل‌های تهیه کود گیاهی هستند(توجه داشته باشید کپک‌هایی که حساسیت‌زا هستند، همان‌هایی نیستند که خوردنشان مسمومیت‌زا است).

مایت‌های گرد و غبار: این خویشاوندان میکروسکوپی عنکبوت و ساس در لابه‌لای تار و پود پارچه‌ها، ملحفه‌ها، فرش و مبلمان زندگی می کنند و غذایشان ذرات ریخته‌شده پوست بدن ماست. اجساد فاسد شده مایت‌های مرده و مدفوع شان دارای پروتئین بسیار حساسیت‌زایی هستند.

حیوانات و آفات خانگی: پروتئین‌های موجود در بزاق حیوانات به ویژه گربه که هنگام تمیز‌کردن خودشان آن را با زبان به پوست و موهایشان می مالند، بسیار حساسیت‌زا است.

همین طور مو و قطعات جدا و خشک شده پوست که از بدن حیوانات خانگی در محیط خانه پراکنده می‌شوند، نیز حساسیت‌زا هستند. ادرار موش و مدفوع سوسک نیز دارای پروتئین‌های حساسیت‌زا هستند.

بسیاری از مبتلایان به آلرژی مجبورند برای رفع علائم از داروهای مختلف ضدحساسیت استفاده کنند.

برای خرید این داروها نیاز به نسخه پزشک نیست و شما می توانید برای تهیه داروی مناسب از افرادی که در داروخانه کار می کنند کمک بگیرید.

رایج ترین این داروها آنتی هیستامین ها هستند که به اشکال و نام های مختلف در بازار دارویی موجودند. مشکلی که داروهای آنتی هیستامین قدیمی تر ایجاد می کردند عوارض جانبی ناراحت کننده آنها و مهم تر از همه خواب آلودگی و اختلال در تمرکز بود که افراد را در انجام کارهای روزانه دچار مشکل می کرد و احتمال سوانح و تصادفات را افزایش می داد.

خوشبختانه با به بازار آمدن نسل جدید داروهای آنتی هیستامین این مسئله تا حد زیادی برطرف شده است. به غیر از این داروها، انتخاب های درمانی دیگر از جمله داروهای  استنشاقی هم برای رفع علائم حساسیت در اختیار قرار دارند. متخصصان آلرژی در برخی از بیماران دچار آلرژی از روش ایمنی درمانی یا حساسیت زدایی استفاده می کنند.

در این شیوه ابتدا با انجام تست های پوستی نوع ماده آلرژی زا مشخص می شود و سپس مانند واکسیناسیون، آن ماده را تدریجاً از مقادیر کم به طور متوالی به فرد تلقیح می کنند تا دستگاه ایمنی فرد نسبت به آن مقاوم شود به این ترتیب  آلرژی در فرد درمان میشود.

برخی از داروها موجب تسکین آلرژی ها می شوند، به عنوان مثال قرص ها؛ حال آنکه سایر داروها، مانند افشانه های بینی، و قطره های چشمی، علائم آلرژی را درمان می کنند.

در هر صورت شاید بهتر باشد برای تشخیص نوع آلرژی به پزشک خود مراجعه کنید.