عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:

۱. وزن‌ بالا
۲. دوره‌ رشد سریع‌ جسمی‌
۳. مصرف‌ داروهای‌ كورتونی‌ به‌ دلیل‌ بیماری‌های‌ دیگر
۴. افزایش‌ بروز در كودكان‌ با وزن‌ كم‌ هنگام‌ تولد و تأخیر رشد
 
پیشگیری‌:

پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد
 
عواقب‌ مورد انتظار:

با درمان‌ زودرس‌ اغلب‌ در عرض‌ 4-3 سال‌ قابل‌ علاج‌ است‌. تأخیر در درمان‌ ممكن‌ است‌ سبب‌ آسیب‌ استخوانی‌ دایمی‌ شده‌ و جراحی‌ تعویض‌ مفصل‌ ران‌ را ایجاب‌ كند.
 
عوارض‌ احتمالی‌:

۱. عفونت‌ استخوان‌
۲. آسیب‌ دایمی‌ استخوان‌ ران‌ و مفصل‌ ران‌
۳. اشتباه‌ شدن‌ تشخیص‌ آن‌ با كم‌كاری‌ تیرویید یا كم‌خونی‌ سلول‌ داسی‌ شكل‌
 
درمان‌:

۱. بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ عكس‌ ساده‌ مفصل‌ هیپ‌، ام‌آرآی‌ و اسكن‌ استخوان‌ باشد.
 
۲. قبولاندن‌ ضرورت‌ استراحت‌ در بستر، آتل‌ گرفتن‌ یا گچ‌ گرفتن‌ پا یا سایر درمان‌ها به‌ پسربچه‌ها كه‌ اغلب‌ مشكل‌ است‌.
 
۳. در صورت‌ لزوم‌ برای‌ توضیح‌ دادن‌ این‌ وضعیت‌ برای‌ كودك‌ خود از یك‌ مشاور پزشكی‌، پرستار مدرسه‌ یا سایر افراد دارای‌ تخصص‌ در این‌ زمینه‌ كمك‌ بگیرید.
 
۴. به‌ كودك‌ خود كمك‌ كنید تا فعالیت‌ها و سرگرمی‌های‌ دیگری‌ غیر از ورزش‌های‌ قهرمانی‌ برای‌ تفریح‌ خود بیابد.
 
۵. از گرم‌ كردن‌ موضع‌ برای‌ تخفیف‌ درد استفاده‌ كنید. كمپرس‌ گرم‌، كیسه‌ آب‌ گرم‌، استفاده‌ از استخرهای‌ دارای‌ جریان‌ گردابی‌، لامپ‌های‌ گرم‌كننده‌، دیاترمی‌ و امواج‌ ماوراءصوت‌ در این‌ زمینه‌ مؤثرند.
 
۶. جراحی‌ به‌ منظور تقویت‌ اتصال‌ استخوان‌ به‌ مفصل‌ و پیشگیری‌ از تغییر شكل‌ بیشتر مفصل‌ گاهی‌ ضرورت‌ می‌یابد.
 
۷. بستری‌ كردن‌ بیمار جهت‌ اعمال‌ كشش‌ استخوانی‌ (كشش‌ ثابت‌ بر روی‌ ساق‌) گاهی‌ لازم‌ می‌شود.

 
داروها:

برای‌ موارد خفیف‌ استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر استامینوفن‌ و ایبوپروفن‌ ممكن‌ است‌ كافی‌ باشد.
 
فعالیت‌:

استراحت‌ در بستر ممكن‌ است‌ به‌ مدت‌ 6 ماه‌ تا یك‌ سال‌ تا بهبود وضعیت‌ یا تا پس‌ از جراحی‌ لازم‌ باشد. هنگامی‌ كه‌ استخوان‌ها توانایی‌ تحمل‌ وزن‌ را دارند، استفاده‌ از چوب‌ زیربغل‌، آتل‌ یا گچ‌ معمولاً لازم‌ می‌شود. پس‌ از این‌ دوره‌ فعالیت‌ها ممكن‌ است‌ به‌ تدریج‌ از سر گرفته‌ شوند.
 
رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، مگر اینكه‌ كودك‌ دارای‌ اضافه‌ وزن‌ باشد.
 
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:

۱. اگر كودك‌ دچار درد مفصل‌ ران‌، درد زانو، سفتی‌ یا لنگش‌ باشد.
۲. عدم‌ بهبود علایم‌ پس‌ از چهار هفته‌ درمان‌
۳. افزایش‌ درد
۴. افزایش‌ درجه‌ حرارت‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد