پروكتیت ـ proctitis
۱. فعالیت جنسی به صورت هم جنس بازی در مردان
۲. مصرف ملینها
۳. جراحت راست روده، داروهای تجویز شده به صورت شیاف
۴. اشعه درمانی
۵. اختلالات غددی
۶. كولیت اولسرو (مراحل اولیه)
۷. یبوست مزمن
۸. سرطان راست روده
۹. آلرژی غذائی
پیشگیری:
۱. اجتناب از مقاربت مقعدی
۲. فعالیت جنسی ایمن. فعالیت جنسی غیرایمن ممكن است شما را بیشتر در معرض خطر عفونتهای منتقله از راه جنسی قرار دهد.
۳. پیشگیری از یبوست با برقراری یك فعالیت گوارشی منظم. مصرف غذاهای پرفیبرو مایعات فراوان عدم مصرف پیاپی ملینها
۴. عدم مصرف غذاهایی كه به آنها حساسیت دارید.
۵. گزارش دادن بیماریهای مقاربتی نظیر سوزاك و سیفیلیس به اداره بهداشت محلی جهت پیشگیری از انتشار آنها. بدیهی است كه اطلاعات محرمانه نگه داشته میشوند.
عواقب مورد انتظار:
سرانجام پروكتیت بستگی به درمان علت زمینهای آن دارد. علل عفونی معمولاً با درمان آنتیبیوتیكی قابل علاج است. در سایر موارد علایم با درمان قابل تسكین یا كنترل هستند.
عوارض احتمالی:
۱. كولیت اولسروی مزمن
۲. تشكیل جوشگاه و تنگی مقعد (تنگی دائمی مقعد)
درمان:
۱. درمان بستگی به علت زمینهای دارد.
۲. با حمام كردن مكرر ناحیه مقعد را تمیز نگه دارید.
۳. نشستن در وان آب گرم به مدت 15-10 دقیقه در هنگام نیاز
۴. آزمونهای تشخیصی ممكن است شامل بررسیهای آزمایشگاهی، نظیر: فرمول شمارش خون؛ آزمونهایی برای تشخیص سوزاك، سیفیلیس، و سایر بیماریهای مقاربتی و كشت مدفوع باشند. روشهای تشخیصی عملی نظیر پروكتوسكوپی یا سیگموییدوسكوپی ممكن است جهت رد سایر اختلالات انجام گیرد.
داروها:
۱. اسیكلوویر در موارد عفونت هرپس سیمپلكس
۲. شیافها یا محلولهای مقعدی استروییدی برای كاهش التهاب ناشی از سایر علل
۳. شما میتوانید از بیحسكنندههای موضعی بدون نسخه برای تسكین ناراحتی مقعد استفاده كنید.
۴. آنتیبیوتیك برای عفونتهای مقاربتی. در موارد سوزاك داروهای تزریقی داخل عضلانی ممكن است نیاز باشد.
فعالیت:
محدودیتی وجود ندارد.
رژیم غذائی:
۱. مصرف غذاهای پرفیبر
۲. مصرف حداقل هشت لیوان آب در روز
۳. عدم مصرف غذاهایی كه به آنها حساسیت دارید.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
۱. اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم پروكتیت بوده، یا علایم پس از درمان عود كند.
۲. اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید .داروهای تجویز شده ممكن است با عوارض جانبی همراه باشند.
