پریتونیت ـ peritonitis
۱. بیماری پیشرفته كبدی
۲. مصرف كورتیكواسترویید
۳. جراحی اخیر شكم
۴. تأخیر در درمان علل ذكر شده در بالا
پیشگیری:
درمان فوری اختلالات زمینهای
عواقب مورد انتظار:
با تشخیص و درمان زودرس معمولاً قابل علاج است. تأخیر در درمان این بیماری و بروز عوارض آن میتواند كُشنده باشد. عاقبت این بیماری به سن بیمار، طول مدت بیماری، علت آن و وجود هرگونه بیماری قبلی بستگی دارد.
عوارض احتمالی:
۱. شوك
۲. مسمومیت خون (سپتیسمی)
۳. نارسایی كبد یا كلیه
۴. انسداد روده ناشی از چسبندگیهای بعدی (نوارهای بافت جوشگاهی تشكیل شده پس از التهاب)
درمان:
بررسیهای تشخیصی ممكن است شمارش گویچههای سفید خون برای شناسایی التهاب و شمارش گویچههای قرمز خون برای یافتن خونریزی؛ اندازهگیری میزان مایع و الكترولیتها؛ روشهای جراحی تشخیصی نظیر واردكردن یك سوزن باریك به داخل شكم برای به دست آوردن مایع یا سایر موارد و سیتی اسكن و رادیوگرافی شكم باشد.
برای درمان این عارضه و هرگونه مشكل زمینهای معمولاً بستری بیمار در بیمارستان ضروری است. درمان در جهت جبران كمآبی، حمایت تنفسی و تزریق خون ممكن است لازم باشد. جراحی برای ترمیم آسیب یا جراحت عضو كه راه ورود مواد خارجی به داخل حفره شكم میباشد.
داروها:
۱. آنتیبیوتیكها برای مقابله با عفونت
۲. تجویز مسكنها گاهی پس از تشخیص یا جراحی لازم میشود.
فعالیت:
پس از درمان، تا برطرف شدن علایم در بستر استراحت نمایید. اگر جراحی ضرورت یابد، پس از آن به تدریج فعالیتهای طبیعی خود را از سر بگیرید.
رژیم غذائی:
تا فروكش التهاب حاد از خوردن هرگونه غذا یا آشامیدنی خودداری كنید تا لوله گوارشی بتواند استراحت كند. مایعات و موادمغذی از طریق وریدی برای شما تجویز میشود. هنگامی كه دستگاه گوارشی تحمل خوراكی را پیدا كرد میتوانید تغذیه دهانی را از سر بگیرید.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم پریتونیت باشید. این وضعیت اورژانس است. تشخیص و درمان زودرس اختلال زمینهای، نظیر آپاندیسیت، زخم گوارشی یا حاملگی نابجا بسیار مهم است. در صورت بروز درد شكم، زمان ارزشمند را با درمانهای خانگی، به خصوص مصرف میلینها، تلف نكنید. مصرف ملینها ممكن است باعث پارگی اعضای شكمی ملتهب گردد. بروز موارد زیر در طی زمان:
۱. یبوست
۲. علایم عفونت جدید از قبیل تب، لرز، درد عضلانی، منگی، سردرد و درد شكمی افزایش یابنده.
۳. اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممكن است با عوارض جانبی همراه باشند.