پلیمیوزیت و درماتومیوزیت ـ polymyositis and dermatomyositis
۱. آلرژیها
۲. سرطانهای ریه، كولون یا پستان
۳. سابقه خانوادگی اختلالات بیشحساسیتی ناشی از بیماریها یا داروها، نظیر لوپوس
۴. مصرف داروهای سولفا، پنیسیلین، تركیبات طلا، داروهای ضد تیرویید و داروهای ادرارآور تیازیدی
پیشگیری:
پیشگیری شناخته شدهای ندارد.
عواقب مورد انتظار:
این بیماری ممكن است به طور ناگهانی یا تدریجی بروز كند. اكثر بیماران در نهایت به دلیل ضعف عضلانی نیازمند استفاده از صندلی چرخدار شده یا به كلی زمینگیر میشوند. برخی علایم بیماری یا درمان قابل كنترل است. ولی گاهی بیماری در اندك زمانی به مرگ میانجامد. فروكش بیماری یا بهبود خودبهخود ممكن است رخ دهد به خصوص در كودكان. تحقیقات علمی درباره علل و درمان این بیماری ادامه داشته و امید است كه درمانهایی مؤثر و در نهایت علاجبخش عرضه شود.
عوارض احتمالی:
۱. تحلیل عضلات و بدن
۲. نارسایی احتقانی قلب
۳. فشارخون بالا
۴. انسداد روده
۵. آسیب كلیوی
۶. پنومونی؛ اختلالات تنفسی
۷. سرطان
درمان:
۱. درمان فیزیكی و توانبخشی توصیه میگردد.
۲. جراحی در صورت بروز انسداد روده ضرورت مییابد.
۳. كمپرس آب سرد ممكن است خارش پوستی را تسكین دهد.
۴. معمولاً مراقبت بیماران در منزل انجام میشود ولی در طی مرحله حاد ممكن است بستری در بیمارستان لازم باشد.
۵. بررسیهای تشخیصی ممكن است شامل آزمایشهای خون برای اندازهگیری پادتنهای ضد هسته (ANA) و آنزیمهای عضلانی، و نوار عضله (بررسی اختلالات عصب و عضله به وسیله ثبت فعالیت الكتریكی عضلات) باشد. ارزیابی از نظر بدخیمیهای احتمالی همراه نیز ضروری است.
داروها:
۱. ممكن است مسكن نیز تجویز شود.
۲. داروهایی برای كنترل خارش ممكن است تجویز شوند.
۳. داروهای كورتونی تا برطرف شدن علایم حاد با مقادیر بالا و پس از آن با مقادیر كمتر تجویز میشود.
۴. داروهای سیتوتوكسیك یا سركوبگر دستگاه ایمنی در صورت ناموفق بودن سایر درمانها ممكن است تجویز شوند.
فعالیت:
۱. در صورت زمینگیر شدن، حركت دادن مكرر بیمار برای جلوگیری از ایجاد زخم بستر ضروی است. نرمشهای غیرفعال برای جلوگیری از ایجاد كوتاه شدگی عضلات برای بیمار در نظر بگیرید.
۲. از ایجاد كوتاه شدگی عضلات برای بیمار در نظر بگیرید.
۳. بیمار ممكن است برای انجام كارهای روزمره خود نیازمند صندلی چرخدار و یك نفر همراه باشد.
۴. در طی مرحله حاد فعالیت خود را محدود سازید. در این شرایط استراحت در بستر توصیه میگردد.
رژیم غذائی:
رژیم غذایی خاصی نیاز نیست. رژیم كم نمك ممكن است از احتباس مایع پیشگیری كند.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
۱. وجود خود در ادرار
۲. كوتاهی نفس
۳. درد سینه
۴. وجود خون در مدفوع
۵. درد شدید شكم
۶. تب .
