تومور ویلمز ـ wilms tumor
عوامل ژنتیك. تومور ویلمز در كودكان دچار سایر اختلالات مادرزادی شایعتر است.
پیشگیری:
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست.
عواقب مورد انتظار:
با درمان آن دورنمای آن بهتر از بیشتر تومورهای بدخیم كودكان است. در بیشتر موارد، تومور ویلمز با جراحی، پرتو درمانی و داروهای ضدسرطان قابل علاج است. اگر تومور قبل از گسترش یافتن، تشخیص داده شود، میزان بقای 5 ساله، 90% خواهد بود.
عوارض احتمالی:
۱. نارسایی كلیه
۲. گسترش تومور به ریهها، استخوانها، كبد یا مغز در صورت عدم درمان
۳. واكنش مضر از جمله ریزش مو در اثر پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان
درمان:
۱. پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان
۲. جراحی برای برداشتن تومور و كلیهٔ مبتلا و در صورت گسترش تومور بافت مجاور
۳. آزمونهای تشخیصی میتوانند شامل سونوگرافی، اوروگرافی، آرتریوگرافی، سونوگرافی از ورید اجوف، پیلوگرافی پسگرا، سیتیاسكن و رادیوگرافی باشند.
داروها:
۱. داروهای ضدسرطان
۲. داروهای ضدتهوع
۳. مسكنها
۴. ملینها برای پیشگیری از یبوست به دنبال جراحی
۵. آنتی بیوتیكها در صورت رخ دادن عفونت در طول درمان با داروهای ضد سرطان
فعالیت:
محدودیتی وجود ندارد. كودك میتواند در حد توان خود فعال باشد.
رژیم غذائی:
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
۱. اگر كودك شما علایم تومور ویلمز را داشته باشد.
۲. اگر در طول درمان موارد زیر رخ دهند: استفراغ، درد شكم یا یبوست، تنگی نفس، تورم پا یا مچ پا.
اگر شما دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی ایجاد كنند. خارش زمستانی (اگزمای خشك).
