دندان در آوردن ـ teething
مشكلات مربوط به دندان در آوردن با هیچ یك از عوامل خطرزای شناخته شده ارتباط ندارند.
پیشگیری:
مشكلات مربوط به دندان در آوردن را نمیتوان پیشگیری كرد ولی میتوان علایم آن را تسكین داد. زمان دندان در آوردن بسیار متغیر است. البته توالی دندان در آوردن طبیعی در كودكان به شرح زیر است:
۱. اولین دندان دایمی در حدود 6 سالگی
۲. اولین دندانها (دندانهای پیش تحتانی) در حدود 6 ماهگی، در دخترها زودتر از پسرها
۳. دندانهای آسیای كوچك بین 12-10 سالگی دندانهای آسیای بزرگ در حدود 12 سالگی
عواقب مورد انتظار:
ناراحتی حاصل از دندان درآوردن را میتوان بهطور نسبی تسكین داد.
عوارض احتمالی:
دندان درآوردن ممكن است به اشتباه به عنوان یك بیماری تبزا تشخیص داده شود.
درمان:
۱. لثه كودك را با انگشتان خود مالش دهید؛ این امر بسیار آرامبخش است.
۲. یك پارچه شستشوی زبر را منجمد كنید و اجازه دهید كه كودك آن را بجود.
۳. به كودك یك بیسكویت مخصوص دوران دندان درآوردن و یا حلقه پلاستیكی مخصوص دندان درآوردن بدهید (میتوانید آن را سرد كنید).
۴. یك سواب كتان و آب، دندانهای تازه و لثه را تمیز كنید یا این كه با پیچیدن یك پارچه شستشوی نرم دور انگشت خود، دندانهای كودك و لثه او را تمیز كنید. قبل از مسواكزدن منظم، صبر كنید تا كودك 3-2 ساله شود. در این سن، كودكان میخواهند با مسواكزدن از والدین خود تقلید كنند.
۵. در 3-2 سالگی مراجعه منظم به دندانپزشك را آغاز كنید.
۶. در 5 سالگی به كودك توضیح دهید كه افتادن دندان كودك طبیعی است. این امر مانع میشود كه كودك در هنگام شروع افتادن دندانهایش نگران گردد.
داروها:
معمولاً برای ناراحتی حاصل از دندان درآوردن، دارو لازم نیست. ممكن است استامینوفن یا یك كرم یا پماد مالیدنی برروی لثه برای تسكین ناراحتی، توصیه شود.
فعالیت:
محدودیتی وجود ندارد.
رژیم غذائی:
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر درجه حرارت كودك بیش از حدطبیعی شود. اگر علایم عفونت مثل درد، چرك، تورم بیش از حد یا قرمزی زیاد لثه در حین دندان درآوردن ایجاد گردد.
