زگیلهای مقاربتی (زگیلهای تناسلی، زگیلهای مرطوب) ـ warts venereal
۱. تغذیه نامناسب
۲. سایر بیماریهای مقاربتی
۳. بیبندوباری جنسی
۴. شرایط زندگی شلوغ یا غیر بهداشتی
۵. بهداشت نامناسب
۶. عدم استفاده از كاندوم
۷. در كودكان ممكن است نشانه سوءاستفاده جنسی باشند.
پیشگیری:
برای جلوگیری از گسترش زگیل به سایر بخشهای بدن یا به افراد دیگر. زگیلها را نخراشید. تا بهبودی كامل زگیلها از فعالیت جنسی بپرهیزید. در حین مقاربت جنسی از كاندومهای لاستیكی استفاده كنید.
عواقب مورد انتظار:
این زگیلهای كوچك معمولاً علامتی ایجاد نمیكنند. در صورت عدم درمان احتمالاً سرانجام از بین خواهند رفت. البته از آنجا كه ممكن است ویروس با بدخیمی تناسلی همراه باشد، در پی درمان طبی باشید. عود شایع است.
عوارض احتمالی:
اختلالات گردن رحم زنان از جمله سرطان، انسداد ادراری در مردان.
درمان:
آزمونها تشخیصی میتوانند شامل بیوپسی بافت، كولپوسكوپی، آندوسكوپی، آنوسكوپی و پاپاسمیر باشند. درمان با توجه به اندازه و محل زگیلها مشخص خواهد شد. زگیلهای كوچك را میتوان با داروهای موضعی درمان كرد. برای زگیلهای بزرگتر، نیتروژن مایع به كار میرود(سرمادرمانی). برخی زگیلهای بزرگتر نیازمند درمان با لیزر، الكتروكوآگولاسیون یا برداشت جراحی هستند.
داروها:
ممكن است پودوفیلین كه یك داروی موضعی است، تجویز گردد. برای جلوگیری از آسیب بافت سالم اطراف، آن را با دقت به كار ببرید. ابتدا از روغن گریس در بافت استفاده كنید. در یك زمان آن را در نواحی بزرگی به كار نبرید. بعد از 4 ساعت كاملاً آن را بشویید. این امر ممكن است باعث تحریك یا جذب دارو گردد. پودوفیلین را در نواحی اطراف چشم بهكار نبرید.
فعالیت:
محدودیتی وجود ندارد و تنها تا محوشدن كامل زگیلها باید از روابط جنسی پرهیز كرد.
رژیم غذائی:
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
اگر خود یا عضوی از خانوادهتان علایم زگیلهای مقاربتی راداشته باشید. اگر پس از درمان موارد زیر رخ دهند: ناحیه درمان شده، دچار عفونت (قرمز، متورم، دردناك یاحساس به لمس) گردد. احساس ناخوشی كلی.
